მონტესორის მეთოდი აქცენტს ბავშვის ინდივიდუალურ საჭიროებებზე აკეთებს. თითოეული ბავშვი თავისი ტემპით ვითარდება, ამიტომ სწავლების დროს მასწავლებელი პატარების უნიკალური ტემპითა და ინტერესებით ხელმძღვანელობს.

ბავშვებს ეძლევათ თავისუფლება, აირჩიონ რა და როგორ ისწავლონ, მაგრამ ეს თავისუფლება ყოველთვის გარკვეული წესებით დარეგულირებულ საზღვრებშია მოქცეული. ამ გზით პატარები პასუხისმგებლობასა და თვითკონტროლს სწავლობენ.

მონტესორის გარემო მოიცავს სპეციალურად შექმნილ მასალებს, რომლებიც ბავშვებს დაკვირვების, სენსორული და პრაქტიკული შემეცნების შესაძლებლობას აძლევს. პატარები სხვადასხვა აქტივობით არიან დაკავებულნი, რაც მათ კოგნიტიურ, ემოციურ და ფიზიკურ განვითარებას უწყობს ხელს.